Petra had het warm. Een opvlieger? Ze voelde zich in ieder geval opgelaten. -Wat vaag.- schoot er door haar heen. Onbekende pijpleidingen waar monteurs heen worden gestuurd. Ze schudde haar hoofd, en wreef met koude vingers over haar klamme voorhoofd. Ze wilde vloeken en schelden. Ze dacht aan de uitval van Ed, die met zijn pragmatische woede Cornelis kortstondig de mond had gesnoerd, en ze voelde een glimlach over haar gezicht trekken. Dat was wat nodig was. Bij zinnen blijven. Al is de hele wereld tegen je, vliegen de kogels rond je oren, en heeft niemand antwoord op de vragen die je stelt. ‘Is er een update over slachtoffers?’ vroeg ze. Cornelis nam opnieuw het woord. “Drie doden, en twaalf gewonden, waarvan drie in kritieke toestand.” sprak hij op zakelijke toon. De warmte in Petra’s lichaam maakte plaats voor een kilte, die langs haar ruggemerg gleed als ijswater. Ze zakte iets achterover in haar stoel, en sloeg haar armen over elkaar, alsof ze op zoek was naar de warmte die haar was ontsnapt. Maar ze kon een huivering niet onderdrukken.

Casper Hendrix sloeg wat a4’tjes om, die hij voor zich op zijn bureau had liggen, en schraapte zijn keel. ‘Is iemand op het idee gekomen om bij het kadaster te checken over welke pijpleidingen we het hier ehmm…?’ vroeg hij. ‘We zijn links en rechts aan het informeren.’ kapte Cornelis hem af. Casper maakte zijn zin af, om een punt te maken. ‘hebben?’ Petra grijnsde. Casper was een slim debater, met een uitzonderlijk taalgevoel, en een onovertoffen eigengereide humor. Soms haalde zijn kwajongensachtige kwinkslagen het bloed onder haar nagels vandaan, maar dat de jonge staatssecretaris onder deze belachelijke omstandigheden consequent bleef spelen met de conventies deed haar plezier. Het gaf een vertrouwd gevoel.

De speaker voor haar gaf een paar korte kraakjes. `Caldwell` sprak een stem, gevolgd door een korte piep. De Minister President nam het woord. `John, goedenavond. We zijn net begonnen. Wat zijn de laatste updates van jouw kant?`

`Goedenavond. Is Petra er ook?´
Petra schoof weer naar voren, met opgetrokken wenkbrauwen, en haar handen vragen geopend ´Ja John?'
´Ik heb goed nieuws.´ zei John. Petra wist wat hij ging zeggen. ´Ik krijg beveiliging.´ mompelde ze.
´Inderdaad. De T.R. heeft een tweetal kogels uit je taxi opgediept.´ Er viel een doodse stilte in de vergaderzaal. Alle ogen waren op Petra gericht. Dit was een update die meer impact had dan de pijpleiding. Dit betrof een van hen. Dit was, net als de dood van de minister van Defensie, opnieuw te dichtbij.
´T.R.?´vroeg Ed, bijna fluisterend. ´Technische recherche.´ antwoorde Cornelis, zonder zijn blik van het bleke gezicht van Petra af te laten dwalen.