Ed was in een "state of shock", natuurlijk waren hier draaiboeken voor en was dit wel eens in een verloren kwartiertje besproken, maar nooit had hij kunnen bevroeden dat dit soort taferelen zich ook in Nederland gingen afspelen. Hij vroeg zich af wat dit kabinet allemaal fout gedaan heeft dat dit soort dingen zich allemaal afspeelde in deze periode, hij was nauwelijks godsdienstig opgevoed maar vroeg zich wel af of Gods toorn op dit kabinet was afgedaald...

Hij kwam langzaam met zijn beide benen op de grond dit land had Ed nodig en snel ook, een kabinetslid dood, was hij vermoord Ed wist het niet, ziek? Hij moest snel weer bij zijn positieve zien te komen en snel het draaiboek zien af te spelen in zijn hoofd, eerst moest alles achter de schermen geregeld worden voordat er ook maar gedacht kan worden over naar de pers gaan.
Eerst moest hij een manier vinden om het Petra te vertellen, ze heeft al zoveel te verduren gehad de laatste dag dat hij niet zeker wist of zij niet zou doordraaien bij het horen van een nieuwe tegenvaller van deze omvang.

En natuurlijk wist Ed nog niet hoe hij om het leven was gekomen, hij zag de minster al verdrinken in het water van de polder, toch vond hij het raar daar die minister meer naar het oosten woont en daar niets te zoeken heeft, hm... Ed bleef wel met wat vragen zitten, ook had hij begrepen dat de MP is weggevoerd door de beveiliging, dus Petra moest voorbereid op haar nieuwe taak. Die taak bestaat uit aanvoeren van het kabinet. Ed was hier niet al te blij mee, dit komt omdat hij in de verste verte geen zicht op heeft of ze wel opgewassen is voor deze taak, en zeker onder deze omstandigheden. De enige reden dat ze was gekozen tot vice-president was om de onderhandelingen rond te krijgen.

Petra .. die intussen verschrikt op zag toen ze het ziekenhuis uitkwam en twee brancards uit een lijkwagen zag komen, ze zag een bekende meelopen, ze ving nog iets op van "schande" en "dat dit in Nederland gebeurd." ze keek nog met vragende blik naar een bekende van haar van het torentje, maar kreeg geen antwoorden, "..uhm ...ED" fluisterde Petra, "Ik loop hier net langs twee lijkzakken", "kun je me a.u.b. vertellen wat er aan de hand is", ze voelde al haar zekerheden vervagen en uit elkaar spatten in honderden, nee duizenden kleine balletjes tot er niets overbleef en ze nu toch echt oog in oog stond met de grote boze wereld.

"twee lijkzakken?” vroeg Ed verbaast, "ik krijg net bericht dat onze minister van defensie dood is, maar kun je voor mij uitzoeken wie er in die tweede lijkzak zit Petra, ik denk dat het wel belangrijk is, ik wilde je het niet eerder vertellen maar probeer zo snel mogelijk erachter te komen wat er gebeurd is, ik ben bang dat de informatie die ik krijg wel eens heel gekleurd kan zijn."

"Godverdomme"; vloekte Petra nu heel hard, "ik ben toch verdomme James Bond niet, ik ben een Fractie voorzitster, en nu wil je me als een of andere film held spion laten spelen".
Ed heel zalvend: "Wind je niet zo op Petra, ik vraag je gewoon om even iets uit te zoeken geen reden om zo te reageren"