Ze stak haar pistool weg in het schouderholster, en liep terug naar het kantoor van de minister president, waar haar trolley nog stond. Het lukte haar om ongezien haar trolley op te pikken uit het kantoor van de minister president, en zo, in de vermomming van een invallende koffiejuvrouw van de cateringdienst, die geen idee had waarom er zoveel teloons overgingen, en waarom er beveiliging door de gangen rende, de trolley terug te plaatsen in de keuken, lukte het haar via de dienstuitgang de parkeergarage binnen te komen. Ze had pech gehad met slecht sluitende kastdeuren en met een gescheurd condoom. Maar ze had het geluk dat de persoon die op die avond de slagboom van de parkeergarage bediende een invalskracht was, die niet wist dat de tweetonige ringtone van de IP phone op zijn balie betekende dat het binnenhof hermetisch afgesloten moest blijven. Zo kon ze haar, speciaal voor de gelegenheid aangeschafte, roestige Golf GTI zonder problemen richting de rondweg sturen.

Het nieuws van Henk Bruin´s dood was de crisisruimte binnen gekomen samen met de beveilingsdienst, die de minister president met drie man had omringd. Drie even brede ruggen, in drie donkerblauwe colberts gestoken, sloten hem af van de buitenwereld, terwijl hij door de gangen werd geleid. De hermetische afsluiting van het binnenhof had enkele gaten gelaten, die volgens draaiboek werden open gelaten door de binnenlandse veiligheidsdienst. Door een van die gaten werd de minister president naar een veiliger onderkomen geloodst. Door andere gaten werden veiligheidspersoneel en bewindvoerders binnen gelaten.

Dit was hoe het Ed verging

´Shit´ zei Ed. Ed moest Petra spreken. Hij liep zijn kleine kantoorruimte binnen en sloot de deur achter hem. Een kleine televisie in een diepe boekenkast toonde de persvoorlichtster van de minister president. ´…om de volksvertegenwoordiging te informeren over de laatste stand van zaken op deze dag van historische rampspoed…´. Ed schoof wat papieren opzij en toetste een geheugentoets op de zwarte telefoon op zijn bureau in. Hij liet de telefoon op de speaker overgaan. ´Shit.´ mompelde hij, en draaide zich om. Hij stootte een kleine stapel mappen van zijn bureau, die besloten hun inhoud voor zijn voeten over de grond te verspreiden en te vermengen. Hij stapte over de papieren langs zijn bureau en stak een arm uit om de televisie zachter te zetten.

Ergens had hij een afstandbediening. Maar hij had nooit de tijd om hem te vinden.

’Hi Ed. Met Petra.’ Ed hoorde de ruis van de straat op de achtergond.
’Hi Petra. Waar ben je?’ Ed graaide, met zijn hoofd naar de telefoon gedraaid, vergeefs blind naar de volumeknop.
’Ik stap net uit Haga. Ik kom bij Stefan vandaan.’ Het Hagaziekenhuis. Dat betekende dat ze in ieder geval nog in Den Haag was.
‘Dan ben je in de buurt. Dat is mooi, want je word verwacht.’ Ed schakelde de televisie uit.
’Door wie?’

Ed ontving een sms bericht, dat hem naar zijn mobiel deed kijken. Hij gaf antwoord aan Petra terwijl hij het bericht opende.

’Cornelis wil je voorlichten over de stand van zaken omtrent de situatie.’ Hij hoorde Petra schamper lachen.
’Binnenlandse zaken kan mij ook bellen voor een update. Ik heb het laatste uur tot mijn knieen in de desbetreffende situatie gezeten.’

Ed las het bericht en viel stil.

’Ed…?’

Ed had een bericht ontvangen van de staatsecretaris van transport, die met zijn blackberry onder tafel gehouden, vanuit de crisisruimte zijn persvoorlichter op de hoogte had gebracht van het laatste nieuws, en tegelijkertijd een oneerbaar voorstel deed voor de aanzet tot een politiek steekspel.

<*SMS berichten”*>
H.Bruin dood’gevonden. MP secure. Maak Petra zichtbaar!
11 Sept 2016 20:07
Van : Casper Hendrix