Echter dit was noch een Internetfeit noch één waardeloos kranten artikel, ze werd hard in de realiteit getrokken toen ze het keiharde en schrille gegil hoorde van een man leek te sterven en in doodsangst leek te zijn, toen ze richting het treinwrak keek zag ze nog net een arm die voor de laatste keer boven de waterspiegel uitkwam, met daarin iets glinsterends, het was pas nu in de schemering dat het tot haar doordrong dat in deze ramp van ongekende omvang er nog een paar kleinere ongelukken aan het afspelen waren, al de zorgen over ambtenaren en publieke miskleunen waren ineens vergeten, de natte schoenen de auto die gebotst was en ravage van de trein leken op eerst haar brein in slow motion te zetten elk moment leek een uur te duren, de druk gebarende vrachtwagenchauffeur, de verontwaardigde chauffeur van de zwarte sedan die nog in de vrachtwagen geboord zat het was pas toen ze de helikopter rotoren hoorde dat ze weer bij haar positieve kwam en de kou om haar voeten voelde, ze begon nu op instinct te draaien en rende het talud af richting wagon, echter door al het water was het zo glibberig geworden dat ze zich niet staande kon houden, en daar ging ze gleed het talud af richting trein, echter ging ze met haar gezicht plat in het water, ze proefde iets wat haar de rillingen gaf, ze wist dat dit betekende dat het echt GOED fout zit, dit water proefde niet naar het zoete/brakke polder water maar, naar het zilte zoute water, nu was de poep echt aan, het betekende dat de zeedijk was doorgebroken, er was echter weinig tijd meer, althans dat nam ze aan en haar intuïtie bedroog haar niet nu, ze stond op en ze waadde opnieuw richting wagon van Stefan, ze greep snel en effectief naar haar telefoon om 112 te bellen en de lokatie door te geven, ook al was de kans klein dat ze deze rampplek kon bereiken, ze was nu heel dichtbij bij Stefan..

Tring du de lie dom dom ....

De telefoon ging al voor de 12e keer vandaag .. Het begon tot haar door te dringen dat het proef ballonnetje wat ze had opgelaten in haar blog (wat toch niemand las, ja DUH... ), het valt kennelijk niet mee om een publiekelijk figuur te zijn en dan ook nog af en toe iets te experimenteren, je denkt ach het is een leuk idee ik zou het eens op papier moeten zetten, maar in dit soort functies is dat echt onmogelijk, alles moet in principe onder de pet blijven, toen ze gevraagd werd voor deze functie dacht ze alleen aan de roem en de eer de bankets, ze wist zeker dat ze zo de goedkeuring van haar sociale omgeving kon dragen en natuurlijk zou ze het ook financieel goed voor elkaar hebben, verder leek de functie in deze sociale serene tijd, in dit deel van de wereld echt te gemakkelijk en echt een eitje zogezegd, echter op avonden als dit vraagt ze zich toch altijd weer af hoe ze het altijd zo moeilijk kan maken voor zichzelf, maar ja soms wil ze gewoon te graag iets goed doen en dan probeert ze haar collega's met slechte ideeën te forceren haar plannen te omarmen en haar te zien als de supervrouw die alle problemen van dit land kan oplossen, ook al is ze vaak wel sterk genoeg dingen in een reëelIer daglicht te zien, soms heeft ze, zelfs als academica; sociale wetenschappen, haar opwellingen die wat kinderachtige en te samen met haar van nature wat spontane aard,

haar altijd in tweestrijd dan wel vreselijke problemen brengt, natuurlijk leer je op de universiteit dat je altijd rationeel moet handelen en ook tijdens haar politieke loopbaan heeft ze vaak genoeg de kant gekozen van het rationele wel doordachte tot vervelends toe uitgekauwde door ambtenaren al helemaal tot pulp uitgepoepte plannen ideeën en speeches, maar het bloed kruipt vooral daar waar het niet heen kan en zo nu en dan moet ze haar frivole, spontane kant wat ruimte geven en iets ondoordacht doen, alleen brengen deze opwellingen eigenlijkalleen maar opschudding en een hoop onrust, Ze neemt de telefoon deze keer maar wel op en ze hoort een totaal buiten zichzelf zijnde persvoorlichter... Eline heb je televisie al aangedaan, "uhm.. neee ": antwoord ze nog best wel rustig... Ze loopt naar de nieuwe plasma televisie en knipt hem aan met deze nieuwe technologische touch buttons, het had op zich niet uitgemaakt op welk kanaal ze hem zou hebben gezet want het hele land was in rep en roer, de beelden waren te zien over het gehele scala van televisie stations dat ons land tegenwoordig rijk is, 1957 heeft zich herhaald, toen een groot deel van Nederland was onder water gelopen toen ze inschakelde was een Pershelikopter net over een stuk weiland aan het vliegen met een verwoestte trein, "nee dat kan niet" : dacht Eline, "dat kan toch echt niet", ze liep richting het scherm en drukte haar neus tegen het toch al zo grote scherm, paniek begin zich nu van haar meester te maken, hier had ze toch verdomme geen makkelijk baantje voor gekozen, dit mocht niet waar zijn.....